<title_newspaper="Życie Warszawy">
<title_article="Maurycy Rudzki – pionier geofizyki w Polsce">
<author_1="dr Edward Stenz">
<author_2="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1951">
<month="6">
<date="1951-06-17">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Warto zaznaczyć, że dopiero w ćwierć wieku później Wegener wyznaczył grubość analogicznej powłoki lodowej na Grenlandii; wynosiła ona tam ponad 2 km.
Wiek ziemi
Szereg prac poświęcił Rudzki również zagadnieniom wieku ziemi, próbując wyznaczyć własną metodą wiek niektórych odległych epok geologicznych, niezależnie od metod, opartych na rozpadzie ciał promieniotwórczych. I tak np. biorąc pod uwagę kurczenie się ziemi wskutek ostygania, określił wiek syluru na 140 do 486 milionów lat, a więc średnio 313 mil. lat, podczas gdy sławny Kelvin ocenił go zaledwie na 40 do 100 mil. lat. Dziś wiemy, że wiek syluru wynosi 313 do 350 mil. lat, wynik rachunków Rudzkiego był więc niezwykle trafny.
Mimo ożywionej działalności naukowej (którą tu naszkicowaliśmy zaledwie w kilku słowach) nie zaniedbał nasz uczony zadań dydaktycznych. Wielką jego zasługą jest wydanie drukiem w roku 1910 podręcznika uniwersyteckiego pt. „Fizyka Ziemi” oraz jego uzupełnionego przekładu niemieckiego w r. 1911, w których zagadnienia geofizyki przedstawił w sposób mistrzowski, jasny i ścisły. Dalszymi publikacjami, będącymi opracowaniem jego wykładów, były: dwutomowa „Astronomia Teoretyczna”, „Gwiazdy i budowa Wszechświata” oraz „Zasady Meteorologii”, które ukazały się w roku 1917, już po śmierci jej autora.
Niestety, Rudzki nie wychował wielu uczniów, ponieważ geofizyka wobec braku zastosowań w owym czasie, nie wzbudzała dostatecznego zainteresowania w ówczesnym młodym pokoleniu. Doniosłość prac Rudzkiego jest oceniana w Polsce dopiero obecnie, gdy wraz ze zmianą ustroju — wzrosło zrozumienie ważności zagadnień, związanych z ziemią, oraz zapotrzebowanie na prace geofizyczne ze strony przemysłu.
Kongres Nauki Polskiej wskazuje obecnie wielkie nasze zaniedbania w geofizyce w okresie międzywojennym i domaga się znacznego wzmożenia pracy naukowej w tej dziedzinie.
Warto przy tym zaznaczyć, że badania Rudzkiego nad siłą ciężkości i kształtem globu ziemskiego kontynuują uczeni radzieccy, fińscy i czescy. 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>